Jest to choroba obserwowana u niosek utrzymywanych w klatkach. Stanowi odmianę osteoporozy ze znacznym ubytkiem fosforanu wapnia w tkance kostnej, szczególnie długich kości nóg, w tym też kości szpikowych. Kości tak cienieją, że łatwo ulegają złamaniu, łub także tak się demineralizują, że nie mogą już utrzymać ciężaru ciała. Jak wspomniano, schorzenie to występuje prawie jedynie przy chowie klatkowym, rzadko zaś zdarza się u kur trzymanych w budynkach na podłodze ze ściółką. Kilkukrotnie donoszono wręcz o przypadkach ustępowania przekształceń chorobowych po przeniesieniu z klatek na ściółkę. Etiologia zmęczenia klatkowego nie jest jeszcze całkiem poznana. Wielu żywieniowców i patologów stwierdzało jednakże, że w licznych wypadkach choroba występowała przy skarmianiu paszy ubogiej w wapń, zwłaszcza gdy zawierała dodatkowo nadmiar fosforu. Wtórnym tego następstwem stawała się nadczynność gruczołów przytarczycznych (na tle pokarmowym) wpływająca na odpowiednie kości.
Zobacz także: Informacje Laura
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz